Hoe misverstanden omtrent Claudel en Rodin ook vandaag de dag nog argeloos in de Volkskrant verschijnen

Vanwege een zeer drukke week lees ik op zondagochtend eindelijk de krant van vrijdag (11 april 2014). Bladerend door de krant valt mijn oog op een afbeelding van De Kus met de tekst ‘Rodin liet zijn vrouw in een gekkenhuis stoppen. Hij heeft haar niet één keer opgezocht.’

Volkskrant 11-4-2014

Verrast en ook geïrriteerd door deze onjuiste bewering begin ik het bijbehorende artikel te lezen. Van de ene verbazing val ik in de andere verbazing en mijn irritatie en boosheid nemen toe. Wat triest dat hier een loopje genomen wordt met de historische juistheid!! Bewust of onbewust, dat laat ik in het midden. Het stoort me enorm want de argeloze lezer krijgt totaal verkeerde informatie voorgeschoteld. Hoe kan een krant als De Volkskrant deze onzin schrijven en de indruk wekken dat ‘Rodin haar in een gekkenhuis liet stoppen toen zij hem dwong voor hun relatie uit te komen. Terwijl zij enorm getalenteerd was en absoluut niet gek. […] Ze heeft vijftig jaar in een gesticht gezeten. Vijftig jaar! Tot aan haar dood. En hij heeft haar niet één keer opgezocht.’

Volkskrant 11-4-2014

Het artikel betreft een interview met Sanne Wallis de Vries, dit jaar de voorzitter van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs. Deze informatie zou zij vernomen hebben via de audiotour in Musée Rodin, hetgeen mij sterk lijkt want ook daar zijn ze heel goed op de hoogte van de juiste toedracht. Dat Sanne Wallis de Vries geraakt is door wat zij hoort, kan ik me levendig voorstellen. Dat Sanne Wallis de Vries, of degene die het interview afneemt, het gehoorde extra kracht bijzet in haar betoog en (onbewust) verdraait, kan ik mij ook voorstellen, maar zeker niet goed praten. En het trieste is, de waarheid is nog veel schrijnender.

Ik zal hieronder puntsgewijs feedback geven:
1. Rodin liet Claudel NIET in een gekkenhuis stoppen, dat deed haar familie na de dood van haar vader. De documenten zijn ondertekend door haar moeder en broer Paul Claudel.
2. Claudel is in 1892 bij Rodin uit het atelier gegaan om zelfstandig verder te gaan. Haar woorden: Maintenant je travaille pour moi. En Rodin begreep dit volledig al had hij liever dat ze bleef want zonder haar was hij nergens. Ze hebben nog tot 1900 contact met elkaar gehad.
3. Claudel heeft geen 50 jaar in een inrichting gezeten, maar 30 jaar! Wat het leed uiteraard niet minder maakt.
4. Rodin heeft haar nooit opgezocht omdat er een bezoekersverbod was ingesteld door Madame Claudel, ze mocht ook geen correspondentie onderhouden anders dan met Paul, haar zus of haar moeder. Claudel is in 1913 opgesloten, in 1914 wanneer WOI uitbreekt naar Avignon gedeporteerd en Rodin sterft in 1917. Zijzelf in 1943. Omdat Rodin niets voor haar kon doen, wat hem zeer aan het hart ging, heeft hij in zijn testament laten opnemen dat in zijn Musée Rodin een zaal moest komen met haar werk! Dat heeft nog tot 1952 geduurd totdat Paul Claudel enkele werken van zijn zus heeft gedoneerd. Camille was toen al bijna 10 jaar dood.
5. Rodin en Claudel zijn nooit met elkaar gehuwd geweest. Rodin is in 1917 getrouwd met Rose Beuret, de moeder van zijn zoon Auguste. Zij was toen al ernstig ziek, twee weken later is zij overleden en begraven als Mme Rodin en daarmee was haar diepste wens in vervulling gegaan. Het is nogal suggestief om als onderschrift bij de foto van De Kus te spreken over ‘zijn vrouw’.

Ik spreek niet goed dat Rodin enorm heeft geprofiteerd van het talent van Claudel en veel van Rodins werk eigenlijk uit haar brein en handen is ontstaan. Zij was zeer getalenteerd en absoluut niet gek. Dat onderschrijven de medische dossiers ook. Maar die vermeende gekte is haar vooral door broer Paul toegeschreven.

8 december 2014: le temps remettra tout en place, Camille Claudel wordt in ere hersteld. Mijn boek verschijnt die dag in Singer Laren, op haar 150e geboortedag.
Ik ben te allen tijde bereid om een interview te geven, voor de Volkskrant of andere media, waarmee deze zeer getalenteerde kunstenares en de mensen om haar heen in het juiste perspectief worden geplaatst.

© Karin Haanappel, 13 april 2014

 

Advertenties

7 thoughts on “Hoe misverstanden omtrent Claudel en Rodin ook vandaag de dag nog argeloos in de Volkskrant verschijnen

    • Dank je wel Karin voor deze rectificatie, Een grote misser zeker van de krant en Sanne Wallis de Vries. Naar aanleiding van de film die recent vertoond is over Camille Claudel waaruit duidelijk naar voren is gekomen dat de familie van Camille Claudel de boosdoeners zijn geweest, had men kunnen weten hoe een en ander in elkaar zit. Ik hoop dat men de moed heeft dit artikel te corrigeren.

      • Dank voor deze feedback! Dit heldert onjuiste en negatief geroddel van de baan.
        Verder is het niet erg dat Rodin door Camille geïnspireerd was.Zo gaat dat nu een maal. Rodin heeft de mooiste werken van Camille in zijn voormalige huis wat nu musèe Rodin ten toon gesteld.Het grote respect dat hij voor Camille had is toch dit bewijs.

  1. Bedankt voor de juiste versie van het gebeurde. Laatst de film in Eye Amsterdam gezien, was hier erg van onder de indruk. Wat was de reden dat haar familie haar dit aan deed?
    Marga Tromp

    • Het is een gecompliceerd verhaal dat niet in een paar zinnen is uitgelegd…. In december verschijnt mijn boek daarin zal ik ingaan op deze kwestie. Nog even geduld 😉
      Hartelijke groet, Karin Haanappel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s